30 dagen schrijven project #8

WEEK 2
In deze week gaat het echt over jezelf, je richt je blik naar binnen.

Dag 8: Waar kom je vandaan? Hier kun je over je familie en je afkomst vertellen.

Ik ben geboren in een gezin waarvan zowel mijn vader als moeder uit 'well to do families komen. Beiden families kwamen uit Indonesië, waar de families elkaar ook kenden. Van mijn moeders kant zijn mijn grootouders voor de tweede wereldoorlog naar Nederland gekomen en hebben hier hun familie gestart. Tijdens de tweede wereldoorlog heeft mijn opa gevochten in Indonesië en na de oorlog heeft hij ook in Indonesië gezeten in het leger vanwege de Bersiap-periode. In de oorlog en vlak daarna is mijn moeder 3 broertjes en 1 zusje verloren. Dit heeft zijn tol geeist in de familie en mijn grootouders zijn dit niet echt te boven gekomen. Mijn moeder gaat hiermee op haar eigen manier om en nare dingen die stopt zij in de doofpot en 'vergeet' ze.
Van mijn vaders kant heeft de familie de tweede wereldoorlog in een Jappenkamp doorgebracht. Mijn opa heeft aan diverse spoorlijnen gewerkt voor de Japanners en heeft hier twee zwagers verloren en een hoop van zijn vrienden en andere naaste familie. Mijn oma kon thuis blijven, omdat hun huis midden in het Jappenkamp stond. Zij heeft de oorlog overleefd, samen met haar twee zoons en een aantal (schoon)zussen en andere vrouwelijke familieleden en hun kinders. Na de oorlog is de hele familie naar Nederland vertrokken, waar ze nog een huis hadden in Breda.
Mijn ouders hebben elkaar ontmoet toen de families elkaar in Nederland weer opzochten. En toen ze beiden 30 waren zijn ze getrouwd (en ik was op komst ... hihi). Vanaf mijn geboorte tot aan mijn zesde levensjaar hebben mijn ouders nergens erg lang gewoond en hebben ze voor mijn vaders werk in Frankrijk gewoond.  Mijn twee zusjes zijn respectievelijk in Utrecht en Marseille geboren. Op mijn zesde zijn we naar Utrecht verhuisd en van daaruit naar Nieuwegein waar ik heel lang heb gewoond.
Ik lijk in niets op mijn ouders of mijn zussen. We hebben compleet andere manier van hoe het leven in te richten en we spreken niet dezelfde taal (niet letterlijk natuurlijk). Al hebben we dezelfde normen en waarden, de uitvoer hiervan is echt dag en nacht verschil. Waar mijn familie, naar mijn mening, heel erg bezig is met de buitenkant en zij het heel belangrijk vinden wat anderen van hen denken, heb ik dat een stuk minder.
Mijn zussen staan heel anders in het leven dan ik. Zij hebben hun leven netjes voor elkaar en dat vind ik heel fijn voor hen. Ik heb de neiging om ze als 'net en kak' te omschrijven al dekt het het absoluut niet, omdat iemand is niet in één hokje te plaatsen en zij dus ook niet. Zij zijn anders dan ik, delen heus wel een aantal van mijn hobbies of interesses, maar de klik is er niet. Ik heb met hen dus ook weinig contact tegenwoordig
Ik ben beslist geen losbol en vind verantwoordelijkheid dragen voor mijn eigen daden heel belangrijk net zoals zorgen dat je niet in de problemen komt zowel financieel als op andere gebieden. Ik hou van tattoo's, net op het randje zijn van wat wel of niet kan en mijn grenzen op alle gebieden ontdekken. Qua muziek kan ik punk en hardrock beslist goed waarderen naast Clannad en Enya, country en nog een aantal andere soorten muziekstromen. Misschien ben ik te omschrijven als alternatief, tegendraads, moeilijk voor veel mensen en eigengereid, maar ik voel me heel gewoon en bewandel mijn eigen weg op mijn manier en in mijn tempo.
Op mijn 16de heb ik mijn jeugdliefde leren kennen, op mijn 21ste ben ik gaan samenwonen met hem en op mijn 25ste getrouwd. Waarschijnlijk zul je niet vreemd op staan te kijken dat ik er van overtuigd was dat ik niet uit het gezin geboren kon zijn waar ik in opgegroeid ben, vanwege zoveel verschillen. Maar op mijn geboorte-akte stond toch echt dat het mijn ouders waren. Hier moest ik wel even van bijkomen.
We (jeugdliefde en ik) hebben samen een hele leuke tijd gehad met veel motorrijden, lid zijn van een harley-club met alle daarbij behorende feestjes en weekenden camperen etc etc etc en daarna kwam de duikschool met de vele duikweekenden en duikvakanties in Spanje ... leuk leuk leuk. Op mijn 30ste werd ik zwanger van onze eerste en op mijn 32ste van de tweede. Helaas is de tweede zwangerschap niet goed gegaan en met 20 weken is helaas geconstateerd dat het hartje niet meer klopte. Triest. Op mijn 33ste raakte ik voor de derde keer zwanger en daar was de jongste telg. Op mijn 34ste is ons huwelijk gestrand. Ik zie het niet als iemands schuld, het was gewoon op. Iets wat ik nooit verwacht had, maar toch gebeurde ... ik was in shock en dat heeft een hele tijd geduurd voordat die shock en het verdriet wat was weggetrokken.
Op mijn 37ste heb ik mijn huidige lief leren kennen en al snel was wel duidelijk dat wij wilden samenwonen en een jaar later ben ik met de kinderen naar Zeeland vertrokken. En hier zijn we dan ... niet rijk, geen glansrijke carriere, geen buitengewoon leven met motorclubs en zo, maar gewoon gelukkig en tevreden met ons 'gewone' leven, wat ik vul met met mijn kinderen, groen proberen te zijn, consuminderen, crafting, tweedehands, onze dierkinderen, wicca, onze stacaravan en heerlijk tevreden zijn met wat we hebben.