Je hebt van die momenten in je leven dat vanaf dat punt je leven nooit meer hetzelfde is of zal zijn. Dit zijn de mijne:
- Met stip op nummer 1 staan de geboortes van mijn kinderen. Dit was zo speciaal en zo bijzonder. Bij mijn oudste voelde ik me niet ineens moeder, dat heeft echt moeten groeien. Maar ik was zo verbaasd dat hij zo compleet was en zo mooi. Ik heb zeker anderhalf jaar nodig gehad om weer enigszins mezelf te worden voor mijn gevoel. Om balans te vinden in mijn nieuwe leven als moeder en verantwoordelijk zijn voor ons eigen wereldwonder. Bij de geboorte van mijn jongste, was ik wel meteen helemaal zijn moeder voor mijn gevoel. Ik kon de hele wereld aan en was zo blij.
- Daarna komt een niet zo leuke gebeurtenis: mijn scheiding van mijn jeugdliefde en de vader van mijn kinderen. Dat kwam eigenlijk plotseling en het was iets wat ik totaal niet had verwacht. Wij waren samen zoveel te boven gekomen, deze dip konden we ook wel aan; dacht ik. Dus niet.
- De dood van Mahx in april 2012 was een grote shock. Mijn lievelingsneef en mijn allerbeste vriend. En voor de kinderen een hele speciale oom die heel erg gek met hen was en met wie zij zich heel verbonden voelden.
- Het ontslag nemen van mijn laatste baan in Utrecht. Dit was mijn droombaan. Maar om te verhuizen naar Zeeland, moest ik helaas mijn baan opzeggen. Tot nu toe heb ik nooit meer zulk leuk werk gevonden als daar. Je kan zeggen dat dit mij nog steeds heel erg spijt en met veel collega's van daar heb ik nog steeds contact.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten